ترکیه

گفتگوی دکتر کریمی تفرشی با خبرگزاری کار ایلنا

ایلنا:ترکیه گوی سبقت را در صادرات به قطر ربوده است.

کریمی تفرشی اظهار داشت: زمانی که ما درگیر بروکراسی های اداری و برگزاری جلسات و نشست‌های متعدد در خصوص صادرات به قطر بودیم کشور رقیب به سرعت بازارهای قطر را از محصولات مختلف مورد نیاز این کشور پر کرد و این گونه فرصت سوزی‌ها در کشور ما در شرایطی که با بحران اقتصادی مواجهیم جای بسی تامل و بازنگری عمیق از سوی مسئولین محترم و متولیان امر دارد.

ترکیه

اییرنااا

یادداشت آقای دکتر مهدی کریمی تفرشی در سرویس بین الملل ایرنا دربخش عربی

ایرنا:طهران/۱۲ کانون الثانی/ینایر/إرنا – کتب محلل فی الشؤون الاقتصادیة مهدی کریمی تفرشی الیوم السبت: إن الحظر المفروض علی قطر من جانب عدد من الدول العربیة فرصة نادرة أمام ایران ومصدریها وتجارها لتصدیر السلع الایرانیة الی قطر وملء رفوف متاجر هذا البلد.

اییرنااا

002-Products-for-your-customers

ست گادین می گوید :

ست گادین می گوید :
⁣ افراد کالاها و خدمات را خریداری نمی کنند. آن ها به دنبال خرید روابط، داستان ها و معجزه ها هستند.

این نکته ی ظریفی است که برای استفاده از مفاهیم بازاریابی نوین باید بهش توجه داشته باشیم.
⁣اگرچه در حوزه فروش متخصصان زیادی فعالیت می کنند اما افراد به عقاید مردم بیشتر از فروشنده ها اعتماد خواهند داشت.
بنابراین نظرات و بررسی های مشتریان در مورد محصولات و خدمات را دریافت کنید.
برای آنچه نظر مشتری است به معنای واقعی ارزش قائل شوید و کمک کنید که مشتریان شما با اشتیاق شما را به دیگران توصیه کنند .

 

همشهری

نامعادله تولید رقابتی از نرخ ارز تا مواداولیه

براساس سند چشم‌انداز توسعه اقتصادی در افق ۱۴۰۴، میزان تولید محصولات کشاورزی ایران تا ۹سال آینده باید به ۳۰۰ هزار تن افزایش یابد. با فرض تحقق این هدف‌گذاری، باید سیاستگذاری مناسبی برای توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی غذایی صورت گیرد. اکنون در کشورمان سالانه ۱۰۰هزار تن محصولات کشاورزی تولید می‌شود و درصورتی که صنایع غذایی متناسب با میزان تولید این محصولات وجود نداشته باشد، ارزش افزوده محصولات کشاورزی و صنایع غذایی از دست خواهد رفت. 
از سوی دیگر، بررسی‌ها نشان می‌دهد صنایع غذایی سهم بالایی در ایجاد اشتغال کشور داشته و در این بخش امکان توسعه اشتغال بیش از سایر بخش‌های صنعتی است؛ به‌نحوی که اکنون صنایع غذایی ۱۶٫۸درصد مجموع اشتغال صنعتی کشور را به‌خود اختصاص داده و سهم صنایع غذایی و آشامیدنی از مجموع اشتغال‌زایی کارگاه‌های صنعتی با ۱۰نفر نیروی کار و بیشتر ۱۶٫۵درصد است. همچنین سهم صنایع غذایی و آشامیدنی از مجموع ارزش افزوده کارگاه‌های صنعتی با ۱۰نفر نیروی کار و بیشتر ۱۰٫۷۷درصد است. 
با این روند می‌توان گفت ماهیت صنایع غذایی ایران به‌دلیل به‌‌کارگیری ماشین‌آلات قدیمی و نیروی کار بسیار بر اشتغال‌زایی استوار است؛ روندی که موجب افزایش هزینه تمام‌شده و قیمت نهایی محصولات این بخش نسبت به دیگر نقاط دنیا شده و‌ می‌توان گفت این صنایع قدرت تولید رقابت‌پذیر را نداشته و باید نوسازی ماشین‌آلات و تجهیزات تولید نخستین هدف تولید‌کنندگان این صنایع باشد. دسترسی به مواداولیه باکیفیت و قیمت مناسب پیش‌نیاز دیگر رقابت‌پذیری صنایع غذایی است که اکنون صنایع غذایی و تبدیلی و تکمیلی کشور را با مشکل مواجه کرده است. این در حالی است که اغلب مواداولیه مورد نیاز این صنایع محصولات فصلی کشاورزی است که باید در دوره زمانی خاص و کوتاه از کشاورزانی خریداری شود که تمایلی به فروش قسطی و نسیه ندارند. گردش سرمایه در این صنایع نیز نیازمند زمانی طولانی است. با این روند می‌توان گفت یکی از بزرگ‌ترین مشکلات بنگاه‌های تولیدی به خصوص صنایع‌غذایی، حجم بالای سرمایه در گردش مورد نیاز است.
 به‌رغم این شرایط، سیاست‌های اخیر ارزی کشور واحدهای تولیدی صنعت غذا را برای تامین مواداولیه با مشکلات جدی مواجه کرده که درصورت تداوم این روند، شاهد تعطیلی واحدهای تولیدی و از دست رفتن اشتغال خواهیم بود. در واقع ثبات ارزی یکی از پیش‌شرط‌های برنامه‌ریزی و ترغیب فعالان اقتصادی برای راه‌اندازی کسب‌وکار و سرمایه‌گذاری است و نبود امکان پیش‌بینی شرایط ارزی، امنیت سرمایه‌گذاران را تهدید می‌کند. 
در چنین شرایطی، تولیدکنندگان ملزم به خرید نقدی مواداولیه بوده و به­‌دلیل حجم بالای نقدینگی مورد نیاز با مشکل مواجه می‌­شوند. واقعیت آن است که هنوز هم تولید بسیاری از کالاها ازجمله صنایع غذایی در کشورمان به‌شدت وابسته به واردات کالاهای سرمایه‌ای، واسطه‌ای و مواداولیه وارداتی است و تولید‌کننده ناچار به تامین مواداولیه و ملزومات مورد نیاز با نرخ بالا و ناپایدار ارز است که قطعا هزینه تمام‌شده تولید و قیمت محصول نهایی را برای تولید‌کننده‌ای که حاضر به کاهش کیفیت محصول تولیدی نیست، افزایش می‌دهد. 
این در حالی است که بنگاه تولیدی با توجه به قدرت خرید مردم، حفظ رقابت در بازار یا نرخ‌های مصوب و نظارتی قادر به افزایش چند‌برابری نرخ محصول نهایی خود نیست. با توجه به شرایط کنونی اقتصادی کشور به‌نظر می‌رسد تخصیص ارز مورد نیاز تأمین کالاهای اساسی و مواداولیه تولید با نرخی منطقی گامی برای اجرای سیاست‌های اقتصاد مقاوتی، ساماندهی بازار و حمایت از تولید ملی است که در بهبود فضای کسب‌و‌کار، رشد تولید و مهار تورم مؤثر خواهد بود. ورود بی‌رویه و کنترل‌نشده و اغلب قاچاق محصولات مشابه خارجی برای پر‌کردن قفسه‌های فروشگاه‌ها آفت دیگری برای تولید کالای ایرانی است که تعطیلی واحدهای تولیدی و رشد نرخ بیکاری را به‌دنبال خواهد داشت.

نویسنده: مهدی کریمی تفرشی/عضو هیأت مدیره کنفدراسیون صنعت ایران

افزایش نرخ ارز حاشیه سود صنایع را کم کرده است

در تامین مواد اولیه صنایع غذایی مشکل داریم/ افزایش نرخ ارز حاشیه سود صنایع را کم کرده است

رئیس هیئت مدیره اتحادیه تعاونی‌های توزیع وفروش محصولات غذایی، با اشاره به اینکه تولید در اقتصاد ایران به شدت به واردات کالاهای سرمایه‌ای، واسطه‌ای و مواد اولیه وابسته است، اظهار کرد: با درنظرگرفتن چنین شرایطی، تضعیف ارزش پول ملی، افزایش هزینه‌های تولید، رکود و تعطیلی صنایع را در پی خواهد داشت. افزایش نرخ ارز به شدت حاشیه سود اکثر صنایع کشور را کم کرده و هزینه‌های تولید آنها را افزایش داده است، زیرا رابطه‌ی نرخ ارز با واردات، رابطه‌ی معکوس و منفی است؛ یعنی با افزایش نرخ ارز، قیمت کالاهای وارداتی بالا می‌رود.

مهدی کریمی تفرشی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا،‌ یکی از مهم‌ترین عواملی را که می‌تواند زمینه توسعه رقابت‌پذیری صنایع غذایی در ایران را فراهم کند، دسترسی به مواد اولیه باکیفیت و قیمت مناسب دانست و گفت: صنایع تبدیلی و غذایی ایران از این نظر دچار مشکل است. از آنجا که مواد اولیه این صنعت محصولات فصلی است، در زمان خاص و کوتاهی باید تمامی مقدار مورد نیاز از کشاورزان که تمایلی به فروش قسطی و نسیه ندارند نقدی خریداری شود و به همین دلیل چرخش سرمایه در این صنعت به زمانی طولانی نیاز دارد. بنابراین یکی از بزرگترین مشکلات تولیدکنندگان به ویژه در صنایع‌غذایی حجم کلان سرمایه مورد نیاز است.

وی با بیان اینکه بخش عمده‌ای از محصولات کشاورزی در مقیاس نامناسب، تولید و به بازار عرضه می‌شود، افزود: کوچک بودن اراضی کشاوزی، یکپارچه نبودن، هدر فت منابع آبی و محدودیت‌های مالی کشاوزان را دچار مضیغه کرده و باعث می‌شود دلالان و واسطه ها فعال شوند. در این میان هزینه‌های حمل و نقل بالا می‌رود و کیفیت مواد غذایی به دلیل شرایط نامناسب حمل و نگهداری پایین می‌آید.

رئیس هیئت مدیره تعاونی تولیدکنندگان محصولات غذایی ادامه داد: در واقع سیاست‌های اخیر ارزی کشور به گونه‌ای بوده که واحدهای تولیدی ما در تامین مواد اولیه خود با مشکل جدی مواجه شده‌اند که با ادامه این روند شاهد تعطیلی واحدهای تولیدی و از دست رفتن اشتغال ایجاد شده خواهیم بود. اگر واحدهای تولیدی ما نتوانند مواد اولیه خود را تامین کنند، چرخه اقتصاد ما دچار مشکلات بزرگ‌تری خواهد شد. همه واحدهای تولیدی به صورت مستقیم یا غیرمستقیم با مشکل تامین مواد اولیه روبه‌رو هستند.

کریمی تفرشی تصریح کرد: به دلیل پرهیز تامین کنندگان خارجی از انعقاد قراردادهای بلندمدت و تمایل آنها به انجام معاملات نقدی، قیمت مواد و تجهیزات از نوسانات بیشتری برخوردار است که این موضوع، سودآوری صنایع داخلی را با تردید بیشتری مواجه کرده است. تاخیر در انجام مبادلات بین المللی و ورود موارد اولیه مورد نیاز تولیدکنندگان را با مشکلات جدی مواجه کرده است.

نائب رئیس هیئت مدیره انجمن علوم وفناوری غلات ایران معتقد است که در حال حاضر نحوه تخصیص ارز به واردات مواد اولیه، از دغدغه‌های اصلی فعالین اقتصادی به‌ویژه صنعت غذا است.

کریمی تفرشی با اشاره به اینکه تولید در اقتصاد ایران به شدت به واردات کالاهای سرمایه‌ای، واسطه‌ای و مواد اولیه وابسته است، اظهار کرد: با درنظرگرفتن چنین شرایطی، تضعیف ارزش پول ملی، افزایش هزینه‌های تولید، رکود و تعطیلی صنایع را در پی خواهد داشت. افزایش نرخ ارز به شدت حاشیه سود اکثر صنایع کشور را کم کرده و هزینه‌های تولید آنها را افزایش داده است، زیرا رابطه‌ی نرخ ارز با واردات، رابطه‌ی معکوس و منفی است؛ یعنی با افزایش نرخ ارز، قیمت کالاهای وارداتی بالا می‌رود.

وی اظهار کرد: بسیاری از مواد اولیه غذایی ناگزیر است که از دیگر کشورها تأمین شود . به عنوان مثال مهد ادویه‌جات کشور هندوستان است و تولیدکنندگان چاره‌ای جز واردات بسیاری از مواد اولیه تولیدات خود ندارند. ضمن اینکه علیرغم پیشرفت‌های بسیاری که در صنعت، تکنولوژی کشور و رشد و خودکفایی تولیدات صورت گرفته، هنوز ما ناچار به واردات بسیاری از ماشین آلات و دستگاه‌ها از سایر کشورها هستیم . بسته بندی ما هنوز به خودکفایی کامل نرسیده و ما چاره‌ای جز واردات بسیاری از مواد اولیه بسته بندی خود نداریم.

رئیس هیئت مدیره اتحادیه تعاونی‌های توزیع و فروش محصولات غذایی اضافه کرد: تمام این موارد قطعاً متأثر از نوسانات نرخ ارز خواهد بود و افزایش نرخ ارز به شدت تولیدکنندگان را تحت فشار قرار می‌دهد، به ویژه اینکه تولید کننده مجبور است مواد اولیه و ملزومات خود را با نرخ بالای ارز وارد کند و این قطعاً هزینه تولید و قیمت تمام شده محصول را بالا می برد. تولیدکننده با در نظر گرفتن توان مالی مردم و حفظ رقابت در بازار و حضور در بازار رقابتی نمی‌تواند قیمت محصول را چندان افزایش دهد. ضمن اینکه تولیدکننده با وجدان برای حفظ منافع اقتصادی خود هرگز حاضر به کاستن از کیفیت محصول نخواهد بود .

کریمی تفرشی مهمترین تاثیرات نوسانات نرخ در افزایش هزینه­‌های تولید، کاهش حاشیه سود و کاهش توان رقابتی، کمبود سرمایه در گردش بنگاه­‌ها، اختلال در سیستم خریدها و معاملات اقتصادی دانست و افزود: در چنین شرایطی، تولیدکنندگان نیز ملزم به خرید نقدی مواد اولیه هستند که به­ دلیل حجم بالای نیاز آنها با مشکل مواجه می­‌شوند.

وی اظهار کرد: با توجه به اینکه کشور ما کشوری چهار فصل است و موقعیت خوبی از لحاظ اقلیمی و جغرافیایی دارد؛ از پتانسیل بالایی در تولید انواع محصولات کشاورزی برخوردار است که باید با اصلاح مناسب زیرساخت‌های کشاورزی و پاسخگویی به نیازهای کشاورزان از این پتانسیل بالا به نحو مطلوبی بهره‌برداری کرد. به ویژه در شرایط حساس اقتصادی کشور که باید مسئله ارز در کشور به نحو بهینه‌ای مدیریت شود بهره برداری از حداکثر ظرفیت های تولیدات کشاورزی کشور و جلوگیری از واردات غیرضروری کالاهایی که امکان تولید آن ها در کشور فراهم است نقش کلیدی در مدیریت اقتصادی کشور ایفا می کند. ضمن اینکه به این طریق از اشتغال و کارآفرینی و پتانسیل های روستایی کشورمان حمایت می‌شود و مانع خروج بی رویه ارز از کشور برای کالاهای غیراساسی خواهد شد.

رئیس هیئت مدیره اتحادیه تعاونی‌های توزیع و فروش محصولات غذایی با اشاره به اینکه سالانه بیش از صد میلیون تن موادغذایی در کشور تولید می شود،‌ گفت: در ایران حدود ۵۰ میلیون هکتار زمین زراعی مناسب وجود دارد که ۲۰ میلیون هکتار از آن زیرکشت است. کشور ما در حال حاضر در تولید بیشتر محصولات استراتژیک در مسیر خودکفایی قرار دارد. سالانه به حدود ۲۰ هزار تن برنج نیاز داریم. تولید داخلی ما در زمینه محصول برنج و چای به میزانی است که نیاز داخل را برطرف می کند و ما در زمینه این محصولات تولید خوبی داریم و نیازی به واردات نداریم. در حل حاضر با تولید ۸ میلیون و ۵۰ هزار تن چغندر قند در کشور و با احتساب شکر نیشکری، بیش از یک میلیون و ۹۲۰ هزار تن شکر که در کشور تولید شده نیازی به واردات این محصول در سال ۹۷ نداریم.

کریمی تفرشی ادامه داد: همچنین در زمینه تولید دانه‌های روغنی با توجه به ظرفیت بالای تولید کلزا در کشور رسیدن به خودکفایی در این زمینه در سال‌های آینده دور از دسترس نیست. حبوبات از جمله محصولاتی است که امکان تولید آن در کشور فراهم است و متاسفانه واردات غیرضروری این محصولات با ارز دولتی باعث خروج میلیون ها دلار از ثروت ملی کشور می‌شود.

رئیس هیئت مدیره اتحادیه تعاونی‌های توزیع وفروش محصولات غذایی معتقد است که ایران پتانسیل و ظرفیت تولیدی کافی و لازم را برای رسیدن به خودکفایی در تولید حبوبات دارد اما آمار و ارقام وزارت جهادکشاورزی نشان می‌دهد که حجم واردات برخی از اقلام حبوبات به کشور هر ساله افزایش پیدا می‌کند به‌‌طوری که در حال حاضر ایران یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان حبوبات در دنیاست.

وی افزود: چرا این قبیل محصولات نباید از کشاورزان کشور خریداری شود و اگر کمبودی در زمینه کشت و تولید آن هست چرا نباید در صدد رفع آن برآییم و امکانات کافی در اختیار کشاورز قرار گیرد؟ استان کرمانشاه، لرستان و خوزستان از جمله استان‌هایی هستند که قابلیت بسیار زیادی برای کشت و تولید حبوبات دارند. هر چند در سال های اخیر بروز خشکسالی‌های متعدد آسیب های زیادی را به کشاورزان وارد کرده و نیز مصرف سرانه حبوبات در کشورمان نیز به دلیل کاهش قدرت خرید مردم برای خرید مرغ و گوشت افزایش پیدا کرده است.

کریمی تفرشی اظهار کرد: باید در جهت افزایش بهروری از کشاورزی با کاهش ضایعات محصولات کشاورزی، بهبود تولید و متعادل کردن مصرف به صورت درست و منسجم برنامه‌ریزی کرد . دولت‌ها و مسئولین باید در جهت تقویت زیرساخت‌های کشاورزی و افزایش بهره وری، اصلاح سیستم‌های آبیاری و توجه به صنایع تبدیلی و ایجاد فضاهای مدرن کشاورزی تلاش کنند و بخش عمده‌ای از تسهیلات به این بخش تعلق گیرد. اصلاح زیر ساخت‌های کشاورزی با توجه به شرایط آب و هوایی کشور و کمک هرچه بیشتر به کشاورزان و فراهم کردن شرایط و تسهیلات مناسب برای فعالیت آنها می‌تواند به افزایش تولید و متعاقباً بهبود کیفیت و کاهش قیمت مواد اولیه و محصولات کشاورزی منجر شود. استفاده بهینه از نیروی کار متخصص نیز در کاهش هزینه‌های تولید موثر است.